ฟ้อนมาลัย
      ชมดอกไม้เบ่งบานสลอนฝูงภมรวะว่อนใฝ่หา
 ดอกพิกุลยี่สุ่นจำปาลมพัดพารำเพยขจร
 เกดกระถินส่งกลิ่นหอมฟุ้งกำจายจรุงระรื่นเกสร
 จันทน์กะพ้อช่างล่อภมรให้หลงเริงร่อนบินว่อนตอม
 โอ้ดอกไม้ก็ได้ใช้กลิ่นอวดประทินที่แสนสุดหอม
 เร้าฤทัยเราให้ใฝ่ดอมช่างน่าถนอมจริงหนอ
 พวกดอกไม้ก็ไม่งามเท่าพักตร์แม่เจ้าแม่ท้าวค้าปิน
 สำรวยเลิศช่างเฉิดโฉมฉินบ่มีมลทินทั่วสรรพางค์
 กลิ่นดอกไม้ก็ไม่ระรื่นหอมชุ่มชื่นเท่าคุณพระนาง
 ข้าเจ้าภักดีบ่มีจืดจางจนชีวิตวางวายเนอ